Nee de titel slaat niet op mij....als ik mijn kussen ruik, slaap ik!!
De titel slaat op el puppos!! Ze zijn onvermoeibaar, stoeien, rennen, vreten, achter blaadjes aan, slopen: You name it!!
Maar af en toe, als we ze geen aandacht geven, blijken ze niet zo onvermoeibaar als ze zich voordoen! ze kruipen onder de bank of onder de struik, knagen nog wat (maakt niet zo veel uit waarop) en zo langzamerhand gaan de oogjes toe!!
Komt er weer bezoek of horen ze wat, dan zijn ze er weer als de kippen bij!! Alsof er nooit vermoeidheid is geweest, gaan ze weer te keer, maar we hebben ze door..... als ze te veel gaan knokken met elkaar of als ze op alles gaan bijten, dan zijn ze aan slaap toe, ze weten het alleen zelf nog niet!!
We leggen ze dan maar in hun nest, dit gaat uiteraard gepaard met een hoop gegil!! Maar leer mij m'n pappenheimers kennen, 2 minuten later is het alleen Jeffrey nog die af en toe een gil geeft, maar al snel is het stil!!
Als we na 3 minuten over de rand kijken liggen ze daar, heerlijk tegen elkaar aan, tussen hun speeltjes. onvermoeibaar....toch???